जर तुम्हाला वाटत असेल की पुरूषांना चेहऱ्यावरील केस काढण्यासाठी होणारा संघर्ष हा आधुनिक काळातील आहे, तर आमच्याकडे तुमच्यासाठी एक बातमी आहे. असे पुरातत्वीय पुरावे आहेत की, पाषाण युगाच्या उत्तरार्धात, पुरुष चकमक, ओब्सिडियन किंवा क्लॅमशेल शार्डने दाढी करत असत किंवा चिमट्यासारखे क्लॅमशेल देखील वापरत असत. (आहाहा!)
नंतर, पुरुषांनी कांस्य, तांबे आणि लोखंडी वस्तऱ्यांचा प्रयोग केला. श्रीमंत लोकांकडे कदाचित एक वैयक्तिक न्हावी असायचा, तर आपल्यापैकी बाकीचे लोक न्हावीच्या दुकानात जायचे. आणि, मध्ययुगापासून, शस्त्रक्रिया, रक्तस्त्राव किंवा दात काढण्याची आवश्यकता असल्यास तुम्ही न्हावीकडेही जात असता. (दोन पक्षी, एक दगड.)

अलिकडच्या काळात, पुरुष स्टील स्ट्रेट रेझर वापरत असत, ज्याला "कट-थ्रोट" देखील म्हणतात कारण... बरं, हे स्पष्ट आहे. त्याच्या चाकूसारख्या डिझाइनचा अर्थ असा होता की ते होनिंग स्टोन किंवा लेदर स्ट्रॉपने धारदार करावे लागत असे आणि वापरण्यासाठी बरेच कौशल्य (लेसरसारखे फोकस तर सोडाच) आवश्यक होते.

आपण सुरुवातीलाच दाढी का करायला सुरुवात केली?
अनेक कारणांमुळे, असे दिसून येते. प्राचीन इजिप्शियन लोक त्यांच्या दाढी आणि डोके मुंडत असत, कदाचित उवांपासून बचाव करण्यासाठी. चेहऱ्यावर केस वाढवणे अयोग्य मानले जात असले तरी, फारो (काही महिला देखील) देव ओसिरिसचे अनुकरण करून खोट्या दाढी ठेवत असत.

नंतर अलेक्झांडर द ग्रेटच्या कारकिर्दीत ग्रीक लोकांनी दाढी करणे स्वीकारले. सैनिकांसाठी संरक्षणात्मक उपाय म्हणून या पद्धतीला मोठ्या प्रमाणात प्रोत्साहन देण्यात आले, जेणेकरून शत्रू हाताशी लढताना त्यांच्या दाढी पकडू शकणार नाही.

फॅशन स्टेटमेंट की चुकीचा पास?
पुरूषांमध्ये काळाच्या सुरुवातीपासूनच चेहऱ्यावरील केसांबद्दल प्रेम-द्वेषाचे नाते राहिले आहे. गेल्या काही वर्षांपासून, दाढीकडे अस्वच्छ, देखणा, धार्मिक गरज, ताकद आणि पौरुषत्वाचे लक्षण, पूर्णपणे घाणेरडे किंवा राजकीय विधान म्हणून पाहिले जात आहे.

अलेक्झांडर द ग्रेट पर्यंत, प्राचीन ग्रीक लोक फक्त शोकाच्या वेळीच दाढी कापत असत. दुसरीकडे, सुमारे ३०० ईसापूर्व तरुण रोमन पुरुष त्यांच्या येणाऱ्या प्रौढत्वाचा आनंद साजरा करण्यासाठी "पहिल्यांदा दाढी" पार्टी करत असत आणि फक्त शोकाच्या वेळी दाढी वाढवत असत.

ज्युलियस सीझरच्या काळात, रोमन पुरुष दाढी उपटून त्याचे अनुकरण करत असत आणि नंतर ११७ ते १३८ पर्यंत रोमन सम्राट हॅड्रियनने दाढी पुन्हा फॅशनमध्ये आणली.

अमेरिकेचे पहिले १५ राष्ट्रपती दाढीविरहित होते (जरी जॉन क्विन्सी अॅडम्स आणि मार्टिन व्हॅन ब्यूरन यांनी काही प्रभावी मटनचॉप्स घातले होते.) त्यानंतर सर्व काळातील सर्वात प्रसिद्ध दाढीचे मालक अब्राहम लिंकन निवडून आले. त्यांनी एक नवीन ट्रेंड सुरू केला - १९१३ मध्ये वुड्रो विल्सनपर्यंत त्यांच्यानंतर आलेल्या बहुतेक राष्ट्रपतींच्या चेहऱ्यावर केस होते. आणि तेव्हापासून, आपले सर्व राष्ट्रपती क्लिन-शेव्हन आहेत. आणि का नाही? दाढी करून खूप मोठा पल्ला गाठला आहे.